ETNO ZZA MIEDZY

Dziś szybciutki wpis o dalszej części świątecznych prezentów.

         Tym razem trzy niemieckie laleczki w ludowych strojach.

         Na początek kolejna pomponiara. Tym razem zapudełkowana lecz bez śladów jakiegokolwiek opisu. 11 cm razem z kapeluszem.

         Dwie pozostałe to dziewczynka i chłopiec w strojach bawarskich. Wyglądają jak para, ale nią nie są. Są chyba zrobione z celuloidu.

         Chłopiec 15 cm, odlany w całości głowa, tułów i nogi. Ręce ruchome. Ma na plecach mechanizm sprężynowy. Nie wiem do czego służy, bo nie mam kluczyka. Buzia ręcznie malowana, ale oczy naklejane  - kalkomania. Włosy wmoldowane. Ubranko niestety przyklejone. Butki namalowane.

         Dziewczynka 15 cm. Głowa odlana z tułowiem. Ręce i nogi ruchome , na gumki. Nogi odlane z tworzywa w kolorze białym. Zgubiła buty. Buzia taka jak u chłopca. Na wmoldowane włosy naklejona blond peruczka. Ubranko również przyklejone.

         Jedną nogę miała urwaną, ale okazało się, że tylko zaczep wyhaczył się z gumki. 

       Kapelusz miała połamany. Zrobiłam nowy z filcu. 

              Pochodzą z firmy WESTO tak jak Madelaine.

SZKRAB

         Najpierw chcę podziękować za liczne odwiedziny i życzenia zdrowia.

Zaprezentuję Wam dwie moje styczniowe zdobycze. Jakoś mam problemy z chronologią znajdek. Niektóre same pchają się pod obiektyw, inne długo się ociągają.

         Szkraba znalazłam ze dwa tygodnie temu na targowisku. Tylko nóżki wystawały z worka.

Jednak te nóżki, bardzo ładnie ukształtowane, sprawiły, że wyciągnęłam gumowego bobaska.

Laleczka jest cała gumowa, a guma nadwyrężona przez czas. Jednak prócz brudu nic jej nie dolegało. Ponieważ nie jest to lalka anatomiczna i przedstawia niemowlaka, trudno orzec on czy ona. Zdecydowałam, że On i nazwałam Tommy. Tommy jest zdecydowanie Angielska lalką. Co prawda nie ma żadnej sygnatury, ale przyjechał z GB. Żeby odszukać sygnaturę zdjęłam nawet główkę, nie bez trudu, niestety na kryzie szyjki nic nie było. Dzięki temu jednak odkryłam bardzo ciekawe oczy. 

Od spodu zobaczyłam metalowe miseczki na trzpieniach. Z wierzchu wygląda to jak namalowana na papierze tęczówka i źrenica, a z wierzchu celuloidowa soczewka. Białko oka namalowane bezpośrednio na gumie. Włoski są wmoldowane, bardzo ładne. Uszy, usta nosek, bródka, wszystko starannie wykonane. 

Także rączki, każdy paluszek i paznokieć. Gdzie te czasy, kiedy tak starannie robiono lalki do zabawy dla dzieci. To chyba lata gdzieś pomiędzy 46 a 60. 

         Nie ubierałam Tommy’ego bo szkoda zakrywać takie ciałko.

         Drugim nabytkiem, o tydzień późniejszym są dwie Bratzki .

Bratz Babyz Twiins Nona i Tess. (wygląd pudełkowy)

I rozpudełkowany, zdjęcia z netu.

A oto moje. Brak im  torebek i kucyków, jednej bluzeczki, futerka i butelek.

Najpierw myślałam, że to ta sama lalka w podwójnym wydaniu, potem dostrzegłam różnice we fryzurach i makijażu.

DALEJ NA SANECZKI

      Witam wszystkich zimowo i dziękuję, że do mnie zaglądacie.

       Dziękuję też za wszystkie miłe komentarze.

       

      No i się doprawiłam. Dreszcze, gorączka i jeszcze na dodatek ząb. Przeleżałam dwa dni i wynudziłam się jak pies w studni.

         A za oknem taka piękna puchowa pierzynka przykryła pola, lasy i mój taras, na którym buszują ptaki na przemian z kotami.

         Z nudów zrobiłam chabrową czapeczkę i przymierzyłam ją Sindy. 

          Sindusia, jak się zobaczyła w lusterku, orzekła, że to jej kolor. No i co ja robię, że ona jeszcze zimowego ubranka nie ma. Wzięłam kawałek polarku i uszyłam długą, ciepłą spódnicę. Do niej nieco cieńszą bluzkę ze starego stroju kąpielowego. Na to włożyła śliczny sweterek od Ewy i niebieskie gumaczki, które robią za kozaki. Polarowy szaliczek ze złotą broszką dopełnił stroju. Sindy podziwiała swój nowy image z zadowoleniem.

         A wiesz,  zapytała, odwiedziły mnie dwie córeczki mojej kuzynki. Wzięłabym dzieciaczki na sanki, ale nie mają się w co ubrać. ( Ostatnio przybyło do nas kilka golasków w rozmiarze mini).

         Dawaj, odparłam, wszak i tak się nudzę, a z polaru i filcu szyje się szybko i nie trzeba obrębiać.

         I tak powstały dwa ubranka dla laleczek Kelly, czerwone i zielone.

         Czerwonym została obdarzona blondynka z kucykami . Ta przynajmniej przybyła w butach. Cały strój składa się z czerwonej spódniczki, kurteczki, kapelusika, białego szaliczka z perłową broszką.  Panna ma na imię Ruby.

         Zielony sprezentowałam brązowowłosej , śniadej Adele. Strój składa się z  zielonej spódnicy, płaszczyka, biegłego szaliczka z zieloną perełką i włóczkowej czapeczki koloru morskiego.

         Tym samym cała trójka była gotowa na sanki, ale ja nie bardzo. Spróbowałam więc tła zastępcze. Szału nie było.

         Następnego dnia nie wytrzymałam. Ubrałam się grubo i wyskoczyłam na taras dosłownie na trzy minutki. Niestety słońce skryło się za chmurami.

         Ale dziewczynki i tak dobrze się bawiły.

        

          A na koniec przedstawię następny z moich gwiazdkowych prezentów  „Moja lala” od Krawala. Dzidziuś w stylu vintage. Odlany w całości. Niestety nie ma sygnatury. Za to ma pudełko, które świadczy o legalnym pochodzeniu.

OLIMPIAS Z EPIRU

         Znane, acz niezbyt popularne u nas imię Olimpia pochodzi z  Grecji. Najsłynniejszą w starożytności osobą , która je nosiła była ... matka Aleksandra Macedońskiego.  I kto to pamięta? A z pewnością niesłusznie, bo królowa i regentka Epiru zasługuje na pamięć nie tylko dzięki wielkości syna.  Jej życiorys starczyłby na niejeden thriller.

Wzmianki o niej znajdziemy u Plutarcha w „Aleksandrze Wielkim” i „Żywotach sławnych mężów”. Karol Bunsch poświęcił jej powieść historyczną pt. „Olimias”.  Angelina Jolie wcieliła się w jej rolę w filmie „Aleksander”.

         Moja Olimpia ma tyle wspólnego ze sławną poprzedniczką, że nosi strój ludowy z Epiru.

         Olimpia jest jednym z moich prezentów gwiazdkowych.

         Ma około 25 cm. Zrobiona jest z plastyku . W dosyć dziwny sposób. Niestety nie można jej rozebrać, żeby obejrzeć dokładnie. Ręce ma tylko do łokcia, z barkiem połączonego drutem, co pozwala rączki dowolnie pozować. 

Korpus odlany z nogami i chyba głową na sztywno.

         Włosy z  czarnego moheru z granatowym odcieniem. Na głowie mała, czarna czapeczka z dużym  „złotym” pomponem, obramowana złota taśmą. 

Buzia malowana ręcznie. Oczy i brwi brązowe.

         Ubrana jest bardzo bogato. Suknia adamaszkowa,  obszerna, na halce, obszyta złotą lamówką. Pod spodem bluzka biała ze stójką. Na szyi dwa złote łańcuszki. Suknia przepasana pasem czarnym aksamitnym z metalową ozdobą. 

Na sukni czarna, haftowana złotem, długa kamizela. 

         Olimpia ma białe rajstopy i czarne , męskie buty. Stoi samodzielnie 

         Do rączki lalki doczepiona kartka – evelt. Producentem lalki jest firma Th. Tsitsimelis Sons z Pireusu. Ich lalki ubrane są w kopie strojów ludowych znajdujących się w muzeum Benaki w Atenach. 

         Na ebay’u znalazłam informację, że lalki te są rzadkie i poszukiwane przez kolekcjonerów. Ale podejrzewam, że sprzedający traktują to jako chwyt reklamowy. Ja jednak identycznej lalki jak Olimpia w necie nie znalazłam.

ZIMA, ZIMA, ZIMA ...

         Pada, pada, śnieg.  A co zrobić, gdy laluszka chce na dwór, a czapki nie ma?

A w dodatku właścicielka, tak jak ja, ma dwie lewe ręce do drutów i szydełka?

         Wtedy robi sobie, a właściwie, lalce, czapkę według mojego tutka.

CZAPKOWE DIY czyli ZRÓB TO SAMA

1. Przygotuj włóczkę, lepiej jak jest troszkę grubsza, nożyczki, pasek kartonu i paluszki.

    Ja wykorzystałam rolkę od papieru toaletowego, bo akurat pasuje na główkę Barbie, i pocięłam na paski. Jeśli lalka ma większą główkę np. Scenka, bierzemy pasek tekturki i sklejamy tak, aby wchodziła weń główka.

2. Ucinamy kawałki włóczki długości około 8 cm, lub 16 jeśli włóczka jest cienka, bo trzeba będzie złożyć na pół. W zależności od grubości włóczki potrzeba około 30 kawałków.

3. Składamy włóczkę na pól robiąc pętlę i przykładamy do tekturki, pętlą do dołu.

4. Przewlekamy luźne końce włóczki przez pętlę.

5. Zaciskamy, żeby powstał nam taki  węzełek.

6. Powtarzamy czynność do wypełnienia opaski z kartonu.

8. Związujemy wszystkie nitki .

9. Obcinamy aby uzyskać pomponik.

10. Czapka gotowa.

         Tak prezentuje się na modelce, lalkę pożyczyłam od Metki bez jej wiedzy i zgody. Powodzenia.