ŚWIĄTECZNE PORZĄDKI

         Święta tuż, tuż. Na Wichrowym Wzgórzu świąteczne porządki trwają w najlepsze. Biedna Szara Sowa pucuje okna, myje podłogi, maluje kredens. (Już niedługo pokaże w Graciarni swoje dzieło). U Maggie w Baszcie też przez trzy dni robiono porządki i przemeblowanie. Nazbierało się tych miniaturek nad miarę i domek był zagracony, że hej.

Część musiała wylądować w kartonie, bo nie można było dosłownie przejść. Ale Maggie z Gosposią opanowały już sytuację.  

Przybyło też kilka nowych sprzętów.

W gabinecie Charlesa nowa ława, która wkrótce zamieni się w biurko.

Śliczny, biały, kaflowy kominek w salonie Maggie. Nowa wykładzina na podłodze i tapeta na głównej ścianie.

Nowe szafki w kuchni i zielony fotel dla gosposi. W kuchni pojawiły się też „kafelki na podłodze i ścianie głównej.

W dziecinnym pokoju ubyło najwięcej, ale za to stary kominek powędrował właśnie do dziecinnego pokoju. Przybyła zielona wesoła szafka na zabawki. Jest nowa podłoga i dywan z salonu.

Teraz trwa świąteczne dekorowanie, jeszcze nie skończone. I jak się Wam podoba?

A BYLIŚCIE GRZECZNI?

         Mikołaj Święty nocą wędruje, a kto był grzeczny tego obdaruje. Różnie to bywa w różnych zakątkach kraju. Jedni przygotowują buciki, inni skarpetki, a jeszcze innym św. Mikołaj prezenty pod poduszkę wkłada. Ale nie zawsze obdarowany rad będzie z prezentu. Bo jeśli byliście niegrzeczni, to ... I znowu jedni rózgę dostaną, inni węgiel, a u nas na Kociewiu obierki.  Dawniej dzieci dostawały zwyczajowo słodycze i owoce, dobrze pamiętam, że najwyżej jedna czekoladka i jedna pomarańcza, ot i wszystko. Dzisiaj dzieci mają co raz większe wymagania, tylko czy są od nas grzeczniejsze? Ba, to już sprawa dyskusyjna, ale to już nie mnie osądzać tylko św. Mikołajowi i już ;)

         U mnie za św. Mikołaja będzie Petra. Już pilnie trenuje mikołajowe przebranie. A co, równouprawnienie jest.

         Co Mikołajka przyniesie grzecznym dzieciakom na Wichrowym Wzgórzu? Może zabawki?

         Mnie obiecała śnieg na Boże Narodzenie, taka mikołajkowa Pogodynka.

         A na koniec Julka w świątecznej sukience i mikołajkowej czapce.

         Życzymy wszystkim „Bogatego Mikołaja”!

CUDZOZIEMKA ?

         Kim naprawdę jest? Cudzoziemka? Na plecach i głowie sygnatura podkowy. Heubach?

 

zdj. z aukcji

zdj. z aukcji

         Jednak końce podków nie są ścięte, ani zaokrąglone, są proste.

Lilavati napisała mi, że to wcale nie musi być Heubach i najprawdopodobniej nie jest. Lalka może być naszej rodzimej produkcji, z Kalisza. Czytałam, że przed wojną w Kaliszu było kilka wytwórni lalek. Może któraś z Was ma jakieś źródła na ten temat, bo bardzo jestem ciekawa.

         Lalkę kupiłam na Allegoro od bardzo miłej pani Moniki z Bytomia. Na zapytanie przysłała dodatkowe zdjęcia.  Lalka przyszła bardzo dobrze i  starannie zapakowana. Była czyściutka. Pani Monika dorzuciła buciki. Lalka była wylicytowana w poniedziałek , a dziś już mam. No nie zupełnie, bo na razie jest u mojej córki, ja nie mam konta na Allegro. Nie będę się mogła doczekać, aż ją obmacam i oczywiście doprowadzę do ładu, bo jest w częściach.

         Nie mogłam jednak się powstrzymać i musiałam się pochwalić. Lalka na razie nie ma imienia, ale ubranka już na nią czekają. Kilka zdjęć z aukcji.

 

zdj. z aukcji

zdj. z aukcji

zdj. z aukcji

         I kilka po rozpakowaniu.

dowcipną mam córeczkę

Urocza, ma ok. 70 cm.

MADELEINE II

         Madeleine II, to brzmi prawdziwie po królewsku. Dlatego w dalszym ciągu posta nazywać będziemy ją Madzią.

         Madzię znalazłam w kartonie na targowisku. Zaprzyjaźniony już nieco „Dziadek” zażądał astronomicznej ceny – 4 złote. Gdzie indziej znajdę takie ceny?

         Lala, co prawda goła i bosa, ale na główce sygnatura od Simba.

         Była w bardzo dobrym stanie, ale podczas odszczurania włosów uszkodziłam rzęsy jednego oczka. Zwyczajnie się rozkleiły. 

        Dziwne, bo w tym drugim oku siedzą twardo. Jest problem, bo choć łatwo mogłabym naprawić szkodę, to rzęsy maja dziwny słomkowo – przezroczysty kolor. Skąd wziąć takie?

         Lalka jest blondynką o niebieskich oczach. Cała z miękkiego winylu, 15 cali wzrostu. Ma nieco dziwnie przekrzywioną główkę, nie wiem czy wszystkie tak, czy tylko moja.

Okazuje się też, że choć sygnatura jest Simby, to lalka powstała w Smoby, we Francji. 

           Bo Smoby jest firmą wchodzącą w skład korporacji Simba.  Nazywa się Madeleine i pochodzi z takiego pudełka.

         Lalek Madeleine było kilka, modelki, baletnice itp. Moja była amazonką.

Ponieważ jednak nie miała swojego ubranka, coś należało przedsięwziąć. Niestety nie miałam nic w zapasie. Znalazły się tylko butki, z resztą numer mniejsze i weszły tylko na wcisk.

         Najpierw pożyczyła sukienkę od porcelanki, ale była dosyć ciasna w rękawach i za szeroka w pasie.

         Wreszcie Noelka się zlitowała i pożyczyła golasce swoje satynowe piżamki.

         Koniecznie musimy coś uszyć, bo pora raczej nie zachęca do paradowania z gołym brzuchem.

         Właśnie uświadomiłam sobie, że to chyba zaledwie trzecia lalka o francuskich korzeniach. Pierwszy był Colin od Petitcollin, druga Katarzynka do Smoby i teraz Madzia.

LUDZIE, LUDZIE ZWARIOWAŁAM ...

         Co ja tu nakupowałam? No nikt z pewnością nie podejrzewał mnie o zakup...

         Teletubisia!

         Ja siebie z resztą też. Ale zaraz się wytłumaczę. Po pierwsze był to najmniejszy jakiego widziałam. Po drugie kosztował złotówkę. Po trzecie to Franek go chciał, a nie ja. To Franek jest właścicielem Teletubisia o imieniu Lala, a właściwie, podobno, Laa – Laa. 

           Stworek? Lalka? miał/a metkę , że oryginalny, ale jak go/ją wyprałam to z metki wszystko zeszło. No to ją obcięłam, bo już i tak była pusta.

         Ale z tego zakupu to już się sianem nie wykręcę. Kupiłam sobie pannę pieskę. U Chińczyka. Kosztowała 8 złotych. wzięłam najładniejszą. Na imię jej

BRYSIA

         (Stojak jest pożyczony) W domu obejrzałam pudełko i stwierdziłam, że lalka została okradziona. Brakowało ozdób do włosów i torebki. Dobrze, że choć buty miała. Widać, że była wyjmowana z pudełka, bo nie miała drucika mocującego do kartonu. 

Postanowiłam na bezczelniaka pójść do sklepu i z innego pudełka wyjąć brakującą torebkę. W końcu zapłaciłam za całość, a nie za okradzione pudełko. I co? Okazało się, że wszystkie pudełka z psinkami były okradzione z gadżetów, a lalki wyjmowane z pudełek. Szok.

         Ozdoby do kucyków – uszków dostała i torebkę pasującą do kolorystyki też. Teraz dumnie ją prezentuje. Zwróćcie uwagę na trójdzielne lustro nad komodą, mój ostatni zakup w SH za złotówkę, było w opakowaniu i ma z tyłu taśmy montażowe.

         A ja zaczynam się zastanawiać, co jeszcze kupię, jak mi całkiem odbije.

LALKA Z CELLULITU

            Opowiem Wam anegdotkę z przed kilku dni. Od jakiegoś czasu szukam celuloidowej lalki rodzimej produkcji. Niestety nie mam szczęścia do aukcji, a czasami zaufania do sprzedającego. Co innego, gdybym mogła odebrać osobiście.

            Jadę ulicą pewnego miasteczka na północy Polski i przed sklepem ze starociami widzę lalki w wózkach. Poprosiłam M , żeby się zatrzymał. Weszłam do sklepu i mówię sprzedającej pani, że jestem zainteresowana lalką na zewnątrz. Wyszłyśmy, pokazuję lalkę i pytam o cenę. Sprzedająca wymienia sumę dwa razy taką, jaką skłonna jestem zapłacić. Mówię więc , że na portalach aukcyjnych widziałam podobne trzykrotnie tańsze.

Na to pani, że lalka jest duża i piękna (nie wspomniała za to o tym , że brudna jak ze śmietnika).  I w dodatku to nie jest zwykły plastik. Ta lalka jest z  cellulitu!

            Zwykle dopiero po jakimś czasie, wiem, co powinnam odpowiedzieć, ale nie tym razem. No i wypaliłam . „ Cellulit to można mieć na du***, a lalka jest z celuloidu.

Mina pani – bezcenna. Następnie podziękowałam,  grzecznie się pożegnałam i sobie poszłam.

Dopiero w domu zorientowałam się, że lalka wystawiona jest na Allegro. Na zdjęciu z aukcji prezentuje się dużo lepiej niż w rzeczywistości.

            Żeby nie było, że dziś bez lalkowych zdjęć, to przedstawiam kilka moich lalek z „cellulitu”;) O wszystkich już pisałam we wcześniejszych postach (tagi)

Frania

Jacunia

Gucio

Inga

 Iwonka

Krzyś

Oleńka




 

Wierszyk autorstwa Metki

Raz Szara Sowa
Na zakup gotowa
W sklepie ze starociami
Na miejscu z wózkami
Wypatrzyła lalę
Nie najczystszą wcale
I z zaciekawieniem
Pyta w jakiej cenie
Wycena surowa
Ale na to Sowa
Że na aukcyjnych stronach
Dużo mniejsza ona
Na to sprzedawczyni
Z miną jak znawczyni
Nie chcąc wcisnąć kitu
Mówi, że jest z cellulitu.
Sowa jej odpowie
W niezbyt skromnej mowie
Że cellulit na dupie się mnoży
A nie lalki się z niego tworzy. ;)