LISEK CHYTRUSEK I INNI

    

        Zbierając materiały o polskich spółdzielniach zabawkarskich, natknęłam się na zdjęcia zestawów kukiełek z lat sześćdziesiątych. Takie zestawy były w każdym przedszkolu i szkole za czasów PRL. 
       Kukiełki były wykonane z papier mache, tkanin, patyków i drutu. 

          W pudełku mieściły się także dekoracja teatralne w postaci kartonika z wydrukowanym tłem. Do naszych czasów dotrwały smętne resztki. Zestawy te produkowała krakowska Spółdzielnia Pracy "Wiedza", pod nazwą "Tyci-Tyci Kukiełki". 

       Jakiś czas temu udało mi się uratować kilka kukiełek przed wrzuceniem do pieca. Prawie wszystkie były w złym stanie i pochodziły z różnych zestawów. 

            Pięć z nich dotychczas odrestaurowałam, ale tylko trzy mam na zdjęciach.

       W necie udało mi się wyszperać kilka zdjęć kukiełek i całych zestawów do poszczególnych bajek .

LE ADVENTURE DI PINOCCHIO

       

      Kto nie czytał Pinokia...  ten dostał pałę, za nie przeczytanie lektury!

Kto napisał Pinokia? Oczywiście Carlo Collodi ( prawdziwe nazwisko Lorenzini). Powieść pt. Przygody Pinokia, ukazywała się w odcinkach w latach 1881 – 1883. Pierwsze pełne wydanie książkowe ukazało się w 1883 r z ilustracjami Enrico Mazzantiego. 

 

rys. E. Mazzanti

      Głównymi bohaterami są lalkarz Dżepetto i wystrugany przez niego pajac Pinokio. Pinokio przezywa niesamowite przygody, aby na końcu stać się prawdziwym chłopcem. Bardzo istotną cechą Pinokia, jest jego nos, który wydłuża się kiedy pajacyk kłamie. 

      Książka została przetłumaczona na większość języków świata, a bohater zrobił zawrotną karierę w teatrze i filmie. Powstało wiele przedstawień teatralnych, filmów, a także zapożyczeń literackich i filmowych. 

 

Najsłynniejszy film animowany Disneya z 1940 r.

     W 1905 Otto Bierbaum w swojej powieści Zäpfel Kerns Abenteuer opisał lalkę wzorowaną na Pinokiu, a w 1936 r. Aleksy Tołstoj stworzył lalkę nazwaną Buratino, podobną do Pinokia.

Postać Pinokia pojawia się w filmie Shrek oraz w serialu Oce upon a time (Dawno, dawno temu)

Zabawki z filmu Shrek

      Nic więc dziwnego, że Pinokio doczekał się także wielu lalkowych wizerunków, nie tylko jako lalka teatralna, ale także zabawka. Nie posiadam niestety żadnej, ale wygrzebałam dla Was z netu kilka ciekawych ilustracji . Zaznaczę, że lalki przedstawiające Pinokia są nie tylko drewniane, zwłaszcza Burationo z ZSRR. Miłego oglądania. (Wszystkie zdjęcia pochodzą z Internetu)

                                                             Lalki teatralne

                                   

                                     Do zabawy, drewniane, przeważnie włoskie.

Wzorowany na filmie Disneya

                                                           Plastykowe (Buratino,  ZSRR)

      A może macie Pinokia lub Buratina? Pochwalcie się.

W BAŚNIOWYM ŚWIECIE

Stefan Gełdon (1922) od 1992 r. , prowadzi w Nowem teatr lalek „Baśniowy świat”. Jest instruktorem lalkarskim, reżyserem, a przede wszystkim wielkim pasjonatem teatru lalek. Od początku związany z naszym regionem. Najpierw sam brał udział w przedstawieniach szkolnych, potem jako nauczyciel je reżyserował. Od 1958 r. stworzył objazdowy teatr lalkowy. Jego grupa teatralna występowała szczególnie na wsiach, gdzie większość widzów po raz pierwszy dzięki niemu zetknęła się z teatrem lalek. Objazdy te nie tylko dawały radość dzieciom, ale często były inspiracją dla lokalnej społeczności do tworzenia własnych lalkarskich przedstawień. Od 1966 r. był instruktorem teatrów lalkarskich w Strzelcach Opolskich. Jest laureatem wielu nagród. Od lat zbiera lalki teatralne, które postanowił pokazać szerszej publiczności , tym razem w Starogardzie Gdańskim. Jeśli będziecie w czasie wakacji w pobliżu, wstąpcie do Muzeum Ziemi Kociewskiej. Wystawa czynna do końca sierpnia.

A teraz chciałam podziękować autorce bloga Happy After Blog za mianowanie mnie do Liebster Award

Oto jej pytania:

1.Czy gdybyś mogła przenieść się w czasie i wpłynąć na przyszłość, to skorzystałabyś z tej okazji? Co byś zmieniła?
Bardzo samolubnie nic bym nie zmieniała, tylko tam została ;)
2.Wyobraź sobie, że wygrałaś 1000zł i musisz te pieniądze wydać w ciągu jednego dnia. Co byś kupiła?
Tylko tyle? No to byłby problem, bo na odkupienie mojej Pyzy by nie starczyło. Pazerny sprzedający żąda za nią 1199 + wysyłka :(
3. Bez czego (oprócz tlenu i wody) nie wyobrażasz sobie życia na ziemi?
Jeśli nie chodzi o uwarunkowania biologiczne, to bez internetu ;)
4. Czy wierzysz w przepowiednie i dlaczego?
Nie, bo to bzdury.
5. Gdyby w magiczny sposób mogło pojawić się przed Tobą idealnie przygotowane danie, to co by to miało być?
Mam rozterkę. Co tu wybrać? To co lubię najbardziej (placki ziemniaczane) czy coś czego chciałabym spróbować , a nie miałam okazji? (homar)
6. Wybierasz ogród warzywny, czy ozdobny?
Ozdobny, pod warunkiem, że kwiatowy. Same trawniki i iglaki mnie nie zadowalają.
7. Jakie zwierzę jako pierwsze przychodzi Ci do głowy, kiedy pomyślisz o czerwonym kolorze?

Znowu ten homar
8. Gdybyś mogła posiąść jakąś super moc, to co byś wybrała?
Moc uzdrawiania.
9. Co ekscytującego ostatnio Cię spotkało?
Ukazał się mój artykuł w roczniku muzealnym :)
10. Gdzie chętnie spędziłabyś weekend?
Na bezludnej wyspie, otoczonej cudowna laguną jak w piosence „Morza szum, ptaków śpiew, dzika plaża pośród drzew”.

DZIEŃ TEATRÓW LALKOWYCH

               Teatr lalek ma swoje początki w obrzędach kultowych. Podobno najwcześniejsze ślady teatrów lalkowych odkryto w starożytnym Egipcie. Nieco późniejsze pochodzą z Azji. W legendach Indyjskich pierwszym twórcą teatru lalkowego był sam Brahma, który stworzył teatrzyk dla swej żony Saraswati. Ponieważ ta zaniedbywała swoje obowiązki, oglądając bez przerwy przedstawienia, Brahma zesłał teatr i lalkarzy na ziemię. W Indiach teatr lalkowy opierał się w dwóch nurtach - trójwymiarowych marionetek  i płaskich lalek teatru cieni.


                  Teatr lalek w Europie rozwijał się równolegle z teatrem żywego aktora, był znany w starożytnej Grecji i Rzymie.
W średniowieczu znowu wrócił do obrzędów religijnych jako jasełka i misteria Wielkanocne. Równolegle do religijnego istniał repertuar świecki, zwykle komediowy.

                  Szczególnym powodzeniem cieszył się teatrzyk lalkowy w okresie od XVI do XVIII w. Powstało wtedy wiele komedii i związanych z nimi charakterystycznych lalek jak Poliszynel we Francji, Pulcinella we Włoszech czy Punch w Anglii.
           Teatry lalkowe wystawiały objazdowe trupy posługujące się składanymi teatrzykami podobnego typu.

                    Przedstawienia oglądali wszyscy, ale były one skierowane do dorosłego widza. Dopiero w połowie XIX w. dostrzeżono edukacyjne walory teatrów lalkowych i zaczęły powstawać przedstawienia skierowane do dziecięcej widowni.

Początki teatru lalkowego w Polsce datuje się na XV w. i wiążą się z szopką, a pierwszym wymienianym lalkarzem jest Waśko z Wilna. Pierwszy stały teatr lalek dla dzieci w Polsce powstał w 1900 w Warszawie . Był to Teatr Lalek M. Weryho).

W teatrze lalkowym wyróżnia się kilka typów lalek:

• pacynki, nakładane na dłoń aktora i poruszane palcami, 
  
  
  
  
  
   
• marionetki poruszane od góry nitkami i drucikami, 
  
  
  
  
  
   
• jawajki poruszane od dołu ręką animatora oraz za pomocą drutów, 
  
  
  
  
  
  
  
• kukiełki poruszane od dołu, 
  
  
  
  
  
   
• lalki teatru cieni poruszane za pomocą kijów i widzialne na oświetlonym 
   ekranie,
  
  
  
  
  
  
  
• lalki bunraku – trzech lub czterech mężczyzn ubranych na czarno odgrywa wspólnie marionetki, które dzięki temu mogą osiągać do trzech metrów wysokości. 
  
  
  
  
  

            Dzisiaj , jednymi z najbardziej znanych na świecie lalek teatralnych są Muppety rozsławione przez amerykańską telewizje w programie The Muppet Show.

            Ja na dzisiejsze święto chcę Wam przypomnieć moją pacynkę – Babcię Czerwonego Kapturka 

          I przedstawić nową , własnoręcznie przerobioną lalkę. Głowa pochodzi od kukiełki papie mache, ubranko dorobiłam z filcu.
                         Tak wyglądała głowa 

                        

                       A tak Dosia – Gosposia

Wiadomości i zdjęcia z sieci.